دین. قدرت. جامعه

کارل ماکسیمیلیان امیل وبر جامعه‌شناس، استاد اقتصاد سیاسی، تاریخدان، حقوقدان و سیاست‌مدار بود و به گونه‌ای ژرف نظریه اجتماعی و جامعه‌شناسی را زیر نفوذ و تأثیر خود قرار داد. کار عمدهٔ وبر دربارهٔ خردگرایی و عقلانی شدن و به اصطلاح افسون‌زدایی از علوم اجتماعی و اندیشه‌های علمی است که او آن را به ظهور سرمایه‌داری و مدرنیته مربوط ساخت. وبر معاصر جرج زیمل، چهرهٔ برجسته در بنیاد نهادن روش‌شناسی ضداثبات‌گرایی، معاصر بود. کسی که جامعه‌شناسی را نه به عنوان رشته‌ای غیر تجربی بلکه دانشی معرفی می‌کرد که باید کنش اجتماعی را از طریق معانی ذهنی دارای ثبات مطالعه کند. او در کنار امیل دورکیم و کارل مارکس سه معمار عمده دانش اجتماعی به‌شمار می‌آیند.
95,000 تومان
مشخصات محصول
نام ویژگیمقدار ویژگی
نویسندهماکس وبر
مترجماحمد تدین
نوبت چاپ7
تعداد صفحات555
نوع جلدشومیز
قطعرقعی
موضوعفلسفه
وزن (به گرم)742
مترجم9789646641303

وبر از جمله مهم‌ترین اندیشمندانی است که سعی کرده تا روش‌های مطالعه و تحقیق در علوم اجتماعی و فرهنگی را جدا از حوزۀ علوم طبیعی دانسته و روش‌های مطالعۀ علوم اجتماعی را بر مبنای جامعه‌شناسی تفهمی یا درک کنشگران و رجوع به ذهنیات آنان مورد مطالعه قرار دهد.

دغدغۀ اصلی وبر، عینیت یافتن عقلانیت در جامعۀ بشری و تحلیل جامعه‌شناسانه اجتماع و تمدن از منظر عقلانیت است.

وبر با یک دید تاریخی سعی می‌کند ماهیت حیات اجتماعی مدرن را تجزیه و تحلیل کند و در این راستا بر آن باور است که نوعی عقلایی شدن به معنای همان عقلانیت ابزاری در طول تاریخ بخصوص در عصر مدرن، حرکت جامعه بشری را متأثر کرده و بخصوص در غرب عقلانیت ابزاری توانسته است در قالب نهادهایی مثل دولت مدرن (در چارچوب بوروکراسی)، اقتصاد سرمایه داری و در شکل گیری حقوق جدید به وجود آید.

در این کتاب، موضوع اصلی بحث‌های وبر در خصوص دین، قدرت و جامعه این است که در مذهب نیز با زدودن حالت‌های غیرقابل توجیه و فهم انسانی از دین، عقلانیت حاکم می‌شود. از نگاه وبر، جهان نوین خدایانش را رها کرده و همه چیز را عقلایی، تابع محاسبه و پیش‌بینی‌پذیر ساخته است. او می‌کوشید تا نشان دهد که چگونه پیامبران با جاذبه‌های فرهمندانه‌شان توانستند قدرت‌های کاهنان را که مبتنی بر سنت بودند از اعتبار بیندازند و چگونه با پیدایش دین مبتنی بر کتاب، فراگرد عقلائی و نظامدار شدن پهنه دینی آغاز شد و در اخلاق پروتستانی به اوج خود رسید.